اثر تغییر نگرش بر تغییر رفتار  مقوله نگرش و روند شکلگیری آن، از جمله مباحث جالب روانشناسی اجتماعی است. نگرشها نقش بسیار مهمی در زندگی، اندیشهها و رفتارهای فردی و اجتماعی انسان دارند. روانشناسان معتقدند که وقتی نگرش فرد را تغییر میدهیم، میتوانیم رفتار وی را نیز تغییر دهیم. پس هرچه بیشتر در مورد رفتارها آگاهی داشته باشیم تغییر نگرش افراد سهلتر خواهد بود. چرا برخی از دانشآموزان از تکالیف تربیــتی پرهیز و برخی دیگر از آنها استقبال میکنند؟ چگونه میتوان نگــرشهای مثــبت را در کودکان بهوجود آورد؟ پاسخ به این سوالها به حیطه عمل نگرش مربوط میشود. نگرش نوعی حالت آمادگی است - تمایل به عمل یا عکسالعمل خاصی در مقابل محرکی خاص - نگرشهای فرد غالبا راکد است و تنها درصورت برخورد با موضوع، در بیان و رفتار تجلی میکند و همه چیز زندگی به نگرشهای فرد بستگی دارد. نگرش یک حالت روانی و عصبی آمادگی است که از طریق تجربه سازمان مییابد و تأثیری هدایتی یا پویا بر پاسخهای فرد در برابر کلیه اشیا یا موقعیتهایی دارد که به آن مربوط میشود. روانشناسان مفهوم نگرش را از طریق تحلیل آن به سه جزء متفاوت تقسیم کردهاند، این اجزا عبارتند از: جزء شناختی: که مربوط به عقیدههای گوناگون و آگاهانه افراد نسبت به یک موضوع است؛جزء عاطفی (احساس): که شامل احساساتی است که بر اثر مواجهه با یک موضوع در شخص برانگیخته شده و ارزشیابی او را از آن موضوع مشخص میکند؛جزء آمادگی برای عمل (رفتار): که شخص در برخورد با موضوع موردنظر بهگونه معینی رفتار میکند. نگرشها را نمیتوان مشاهده ک